نيز بايد يك مسهل روغنى مانند روغن كرچك استفاده شود . اين درخت بومى در چين و ژاپن است ولى مدتهاست كه وارد كشور ايران شده ، بيشتر در نقاط خشك انتشار يافته است . در تهران و نواحى مختلف قابل پرورش است . « 1 » عرق الدم در كُتب طبّ سنّتى با نام عربى آن عرق الدم آمده است . مشخصات : گياهى است پايا ، كوچك ، داراى يك ريزوم يا ساقه زيرزمينى ضخيم و كوتاه كه در آن يك شيره قرمز خونى وجود دارد . اين گياه معمولًا يك برگ و يك گل سفيد و زيبا مىآورد . تركيبات شيميايى : در ريزوم اين گياه آلكالوئيدهاى سانگينارين و پروترپين و هموكليدونين و مواد صمغى ، رزينى و كمى قند وجود دارد . خواص - كاربرد : ريزوم و ريشه گياه عرق الدم مخدّر و قىآور است و به‌طور كلى سمّى مىباشد و مقدار زياد آن محرّك است ، ايجاد سرگيجه ، تهوّع و آشفتگى ، اختلالات هاضمه و ضعف مىنمايد . به مقدار خيلى كم در حدود 5 سانتى گرم به‌عنوان خلطآور و صفراآور ممكن است مصرف شود و چون سمّى است ، مصرف آن بايد زير نظر پزشك باشد . اين گياه تا به حال در ايران ديده نشده است . « 1 »

--> ( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 1 ، ص 511 . ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 4 ، ص 89 .